Sinds begin 2025, met de start van de regering De Wever, is het misprijzen voor bijna alle lagen van de bevolking niet meer te overzien. Ook aan de waardering voor ambtenaren en leden van de politiediensten wordt alleen maar lippendienst bewezen. Enig concreet initiatief dat de werking van de politiediensten en het welbevinden van hun leden ten goede komt, is ver te zoeken.

In bijdragen aan edities van Tribune in 2025 staat uitgebreid te lezen wat er werd beslist en met welke gevolgen, of waar helemaal niets werd beslist dan wel op zijn beloop gelaten zodat de situatie van de professionele werkomgeving voort beschimmelde. Soms mag dit laatste trouwens letterlijk genomen worden. We zullen hier zeker niet alles hernemen, dit zou tot een te groot tranendal leiden. Toch is het aangewezen een paar kleine en grote gebeurtenissen en beslissingen onder de aandacht te brengen.

Defensie als oplossing voor problemen politie?

Alle respect en waardering voor deze collega’s, maar plots moeten zij de bewaking opnemen van de nucleaire sites waar dit gebeurde door leden van DAB. Deze leden van de politiediensten worden naar goeddunken elders ingezet (zie ook artikel op de pagina’s van de Federale Overheid in deze editie). Een gelijkaardig plan ontvouwt zich voor de Spoorwegpolitie. Als de investeringen die mogelijk zijn bij Defensie ook bij de Geïntegreerde Politie zouden gebeuren, was al deze verdoken en Belgische versie van mensenhandel door de overheid niet nodig en zouden de politiediensten misschien naar behoren kunnen functioneren volgens de filosofie van de gemeenschapsgerichte politiezorg waar men bij de politiehervorming prat op ging als de nieuwe onovertroffen aanpak. Maar koken kost geld uiteraard.

DAB blijft ook onderbemand

Dit gaat zo ver dat rechters in verdenking gestelde personen vrijlaten omdat zij bij herhaling niet in de overvolle gevangenissen geraken. DAB slaagt er niet in deze personen over te brengen waardoor zij hun rechten volgens de rechter niet kunnen verdedigen, dus geen aanspraak kunnen maken op een eerlijk proces. Van de overvolle gevangenis gaat het hierdoor bij gebrek aan personeel bij DAB naar de vrijheid zonder dat er inhoudelijk een oordeel gevormd is over mogelijke strafrechtelijke feiten. Het failliet van het gerechtelijk apparaat komt in deze keten duidelijk naar voor: er is een gebrek aan politiepersoneel waardoor de kans kleiner wordt dat mogelijke daders van feiten gevat worden. Als zij dan toch gevat worden, komen tal van mogelijke daders in mensonterende omstandigheden in een ‘huis van arrest’ terecht waar zij gestapeld worden in te kleine ruimten. Daardoor zijn de werkomstandigheden voor de penitentiair bewakingsassistenten niet langer verantwoord. Ten slotte wordt een vrijlating uitgesproken omdat DAB door personeelstekort niet kan voorzien in de noodzakelijke overbrenging.

Enkel slachtoffers

Slachtoffers zijn er dus genoeg: het slachtoffer van de strafrechtelijke inbreuk, de politie die haar taken niet naar behoren kan uitvoeren, de mogelijke dader die in onmenselijke omstandigheden wordt opgesloten, de penitentiair bewakingsassistent die in een onveilige werkomgeving moet werken, het lid van DAB dat de voorziene taken en transporten niet kan realiseren en de maatschappij die de weegschaal van Vrouwe Justitia niet terug in evenwicht gebracht ziet na een rechterlijke uitspraak ten gronde waardoor het rad opnieuw kan beginnen draaien.

Ook bij omkadering loopt het fout

Voorts verdienen sommige gebouwen meer het predicaat ruïne dan wat anders. Wat afspanlint zal niet volstaan, evenmin als een masterplan waarbij de Regie der Gebouwen geen fiat geeft en de IF de portefeuille niet opent. De situatie bij tal van voertuigen is niet beter.

Er leek een lichtpuntje te komen bij de ontwikkeling van het nieuwe politie-uniform. Ondertussen blijkt dat ook daar de berichtgeving soms te euforisch was. Erger nog, het vooruitzicht op een nieuw uniform kan voor sommigen blijkbaar verantwoorden dat het niet langer nodig is dat oude uniformen beschikbaar zijn, zowel voor nieuwe leden van de politiediensten als voor bestaande, die niet meer in vervanging van kapotte of versleten uniformstukken kunnen voorzien.

Hoewel we hier minder rechtstreeks bij betrokken zijn, voelen heel wat collega’s de gevolgen van het niet betalen van derden zoals tolken, artsen en slotenmakers. Deze personen zijn almaar minder bereid hun diensten aan te bieden.

Andere negatieve regeringsbeslissingen

- We zullen later op pensioen kunnen, want we moeten langer werken.
- We zullen een lagere pensioenuitkering krijgen, want er wordt een evolutie gestart naar een berekening op de gehele loopbaan en niet langer op de laatste 10 jaar.
- De fusies van politiezones zullen leiden tot herplaatsingen en er is zelden of niet in een afdoende sociaal plan voorzien. De nucleaire sites vormen er een schrijnend voorbeeld van.
- Door de indexsprongen zal de wedde minder snel stijgen.
- NAVAP/NAPAP wil men stoppen, het laatste woord is hierover echter nog niet gezegd.
- Men wil de opbouw van ziektedagen stopzetten, maar ook hier weer is het laatste woord nog niet gezegd.
- Men wil taken privatiseren terwijl men de mond vol heeft over langer werken, maar hoe zal men dan nog kunnen voorzien in eindeloopbaantrajecten?
- Ten slotte reserveert de begroting geen (extra) budget voor politie. Het is dus duidelijk dat alle mooie beloften niet vergezeld gaan met een financieel plan, laat staan dat dit geld mag kosten. Blijf die versleten uniformbroek dus nog maar even dragen als het van de regering De Wever afhangt.

Sigi Claes