In de vorige editie van Tribune kon je al lezen hoe de Arizona-regering de federale diensten opnieuw zwaar treft. Bovenop de besparingen uit het regeerakkoord van januari 2025 - 1,628 miljard euro terugkerend - komt er nog eens 500 miljoen bovenop. Samen spreken we dus over 2,2 miljard euro minder middelen. Voor wie elke dag in onze diensten werkt, voelt het alsof men stap voor stap de winkel sluit. Wat dreigt er in 2026 op ons af te komen? Dit is wat wij nu al zien.

Reorganisatie federale overheidsdiensten

De regering plant een ingrijpende hertekening van de federale overheid. Concreet:
- diensten worden kleiner en dunner bemand
- externe consultants moeten afgebouwd worden en taken die ambtenaren perfect kunnen vervullen, moeten weer intern
- ‘spending reviews’ worden overal toegepast, samen met de NBB, het Planbureau, Inspectie van Financiën en FOD BOSA
- kleine entiteiten komen in het vizier: fusies, inkanteling en het wegknippen van ondersteunende functies.

We weten allemaal wat dit betekent op de werkvloer: meer taken, minder collega’s en steeds minder ruimte om degelijk werk te leveren. Denk maar aan de regelmatige wachttijden bij de noodcentrales, het aanvragen van attesten bij allerhande diensten, de veiligheid door minder bezetting bij inspectiediensten van Volksgezondheid of het gebrek aan personeel in de overbevolkte  gevangenissen.

Centralisatie: verder weg, minder nabij

Ondersteunende diensten (aankopen, infrastructuur, IT, financiën…) worden maximaal gecentraliseerd.

OISZ’s, ION’s en wetenschappelijke instellingen zullen verplicht aankopen via grote raamcontracten onder FOD BOSA. Schaalvoordelen, zegt men. Maar voor wie in de praktijk werkt, betekent dit vaak traagheid, weinig flexibiliteit en minder autonomie.

Daarbovenop is het tijdspad bijzonder strak: deadlines richting eind maart 2026 en gekoppeld aan begrotingscontroles. Snel, top-down en met weinig ruimte voor echte inspraak.

Wat ligt er nog op tafel?

Alsof dat nog niet volstaat, zien we plannen voor:
- afschaffing van het statuut van de federale ambtenaren
- pensioenverlagingen tot 25 procent
- flexi-jobs in de openbare diensten (te zot voor woorden!)
- aantasting van de ziekteregeling
- besparingen van 12 procent personeel en 12 procent middelen.

Dit laatste betekent het equivalent van 6.000 tot 7.500 FTE minder. Dan rijst de vraag: hoe moeten we onze taak nog uitvoeren? Ondertussen vergeten we een ding zeker niet: uiteindelijk is het de burger die betaalt. Nu al staan mensen tien minuten in de wachtrij bij noodcentrales. Wat als deze maatregelen er nog bovenop komen?

Wat doet de ACOD?

Dit raakt onze jobs, onze werkomstandigheden en de kwaliteit van onze publieke dienstverlening. Wij laten dit niet zomaar passeren.
- We volgen elk dossier van nabij op.
- We eisen eerlijke informatie en echte inspraak.
- We zullen onze leden voortdurend bevragen en mobiliseren waar nodig.
- We trekken aan de alarmbel wanneer werkdruk, werksfeer of dienstverlening verder worden uitgehold.

Deze hervormingen mogen geen operatie worden waarvoor federale ambtenaren en burgers de rekening betalen. De federale excellenties mogen dan wel hun ideologische koers varen, wij blijven actief op het terrein, samen, en laten onze stem horen.

Tony Six, Kurt Sissau