Telewerk in de gas- en elektriciteitssector: nood aan een sectoraal kader

 


In een sectorale tweejaarlijkse collectieve arbeidsovereenkomst van 2005 werd bepaald dat een specifieke sectorovereenkomst zou worden opgemaakt op basis van de toenmalige teksten van de Nationale Arbeidsraad hierover (cao 85). Zover kwam het echter nooit. Ook ACOD Gazelco heeft de tijd genomen om haar standpunt omtrent telewerk vorm te geven.


Nog voor de coronacrisis uitbrak, was al duidelijk dat telewerk aan een onstuitbare opmars bezig was. Het voorbije anderhalf jaar heeft nog veel meer werkgevers en werknemers ervan overtuigd dat het een positief verhaal kan zijn. Daarbij mogen we echter onze ogen niet sluiten voor de reële nadelen die verbonden kunnen zijn deze vorm van werken. Er is dus dringend nood aan een sectoraal kader.


Iedereen doet zijn zin


Vele ondernemingen en organisaties installeerden al een vorm van structureel telewerk, veelal via eenzijdige patronale reglementen en in eerder uitzonderlijke gevallen via een collectieve arbeidsovereenkomst of protocol van akkoord.

Ook een systeem van occasioneel telewerk wordt geregeld ingezet. Dat is veel minder gereglementeerd. Bedrijven en organisaties zijn meestal geen filantropen. Zij hebben ingezien dat er een enorme financiële besparing (vooral op verplaatsingskosten en gebouwen met hun aanverwante kosten) kan gerealiseerd worden door een invoering van telewerk.

Bij gebrek aan een collectieve overeenkomst is natuurlijk het gevaar groot dat via individuele akkoorden minder goed omkaderde afspraken gemaakt worden tussen werkgever en werknemer.

Dit alles heeft ACOD Gazelco ertoe aangezet eind april nogmaals de vraag te formuleren binnen het Paritair Comité 326 (Gas- en Elektriciteitssector) om tot een sectoraal kader te komen.

Vlak voor de zomervakantie is in gemeenschappelijk vakbondsfront een concreter overzicht gegeven van wat een dergelijke sectorale kaderovereenkomst best zou bevatten. De verwachting is nu dat er een patronaal antwoord komt waaruit snel zal blijken dat er al dan niet een bereidheid tot een sectorale arbeidsovereenkomst die de minimale voorwaarden bepaalt waaraan bij de invoering ervan moet voldaan worden.


Welke elementen moeten deel uitmaken sectoraal kader?

  • Elke betrokken onderneming of organisatie sluit een bedrijfsgebonden collectieve arbeidsovereenkomst af die de algemene omkadering van de sectorale cao respecteert, zonder afbreuk te doen aan andere bestaande collectieve overeenkomsten.
  • Er moet altijd sprake zijn van vrijwilligheid en er mag geen sprake zijn van het gebruik van telewerk als een instrument tot sanctionering.
  • Wie en welke activiteiten kunnen erop inschrijven, hoeveel dagen en aan welke formaliteiten moet voldaan worden?
  • Welke werkmiddelen worden verschaft en welke kostenvergoedingen gelden?
  • Welke technische ondersteuning is voorhanden?
  • Een uitgebreide verzekering moet arbeidsongevallen dekken.
  • Er is een absoluut respect voor het Arbeidsreglement (bijvoorbeeld arbeidstijden, met een recht op digitale deconnectie).
  • Er is voldoende aandacht voor het welzijn van de betrokken werknemers (werkdruk, risicoanalyse door preventieadviseur, informatie over veiligheidsvoorschriften…).
  • Het geheel wordt periodiek onderworpen aan een analyse van positieve en negatieve ervaringen.


ACOD Gazelco dringt aan op een snelle en positieve reactie van de werkgevers. Vooral voor de werknemers van ondernemingen en organisaties die momenteel geen afspraken hebben kunnen bedingen, kan een sectorale kaderovereenkomst een grote stap vooruit betekenen.

 

Jan Van Wijngaerden

 

 


Documenten
1920x620-Passepartout.jpg